تفاوت Vibrance و Saturation ‌ چیست ؟

تفاوت Vibrance و Saturation ‌ چیست ؟

وقت ویرایش، در لایت‌روم یا فوتوشاپ، به بخش غلظت رنگ که می‌رسیم، با دو گزینه روبرو می‌شویم: یکی Vibrance و دیگری Saturation. اما این دو چه فرقی با هم می‌کنند و هر کدام چه کاربردی دارند ؟

این دو گزینه، هر دو برای کم و زیاد کردن غلظت رنگ در عکس به کار می‌روند، اما فرق‌شان را این‌طور می‌توان گفت که saturation به صورت خطی روی غلظت رنگ‌ها تاثیر می‌گذارد، در حالی‌که vibrance عملکردی غیرخطی دارد. به بیان دیگر، saturation روی تمام رنگ‌ها از یک کنار تاثیر می‌گذارد، اما وقتی vibrance را روی عکسی اعمال می‌کنیم، رنگ‌هایی که غلظت کمتری دارند تاثیر بیشتری می‌پذیرند تا رنگ‌های غلیظ‌‌‌ تر و بیشتر اشباعِ‌ موجود در عکس.

 در واقع vibrance "هوشمند"تر از saturation عمل می‌کند و در خیلی از موارد نرم‌تر و با تخریب کمتری نسبت به saturation غلظت رنگ‌ها را بالا و پایین می‌کند. این مسىٔله مخصوصا در مورد پوست انسان و پرتره‌ها نمود بیشتری دارد. هنگام کار با vibrance، رنگ‌هایی که در گستره‌ی رنگی پوست انسان هستند تاثیر کمتری از بقیه‌ی رنگ‌ها می‌پذیرند. برای مثال، وقتی پرتره‌ای داریم و می‌خواهیم بدون اینکه رنگ پوست صورت‌اش خیلی عوض شود، رنگ‌های لباس‌اش را زنده‌تر کنیم، بهتر است از vibrance استفاده کنیم.

خلاصه اگر بخواهیم بگوییم، برخلاف saturation، وقتی با vibrance کار می‌کنیم:

یک:       رنگ‌های پُر و اشباع از خطر تغییر رنگ و تخریب بافت در امان هستند و اطلاعات رنگ در این قسمت‌ها کمتر در معرض آسیب است.      

دو:        از رنگ پوست محافظت می‌کند و نمی‌گذارد پوست ته‌رنگ قرمز یا زرد بگیرد.

به این ترتیب، وقتی نمی‌خواهیم رنگ پوست در عکس‌مان عوض شود و یا وقتی می‌خواهیم کنترل بیشتری روی تغییر غلظت در رنگ‌های عکس‌مان داشته باشیم، بهتر است سراغ vibrance برویم.

اماsaturation  هم هنوز کاربردهای خودش را دارد. گاهی ما می‌خواهیم رنگ‌های عکس‌مان را بگیریم و آن را به سیاه و سفید نزدیک کنیم. در این صورت، خیلی وقت‌ها vibrance خوب جواب نمی‌دهد و باید سراغ saturation برویم. یا در مواردی ممکن است اگر تنها با vibrance کار کنیم، بعضی رنگ‌ها به درجه‌ای از اشباع که مد نظر ما است نرسند، در این مواقع هم saturation می‌تواند به کمک ما بیاید. به طور کلی، به نظر می‌رسد که در مورد خیلی از عکس‌ها ترکیبی از این دو گزینه می‌تواند ما را به نتیجه‌ی دلخواه‌مان برساند. فقط نکته‌ای که در مورد saturation باید در نظر داشته باشیم این است که از آن‌جا که آثار تخریبی این گزینه بیشتر از vibrance است، در هنگام کار با آن باید احتیاط بیشتری بکنیم.

با چند مثال مسىٔله را روشن‌تر کنیم:

عکس اصلی

عدد vibrance را روی 80+ می‌آوریم. همانطور که در پایین می‌بینیم، تفاوت این عکس با عکس اصلی زیاد "توی چشم نمی‌زند". نکته‌ی قابل توجه این‌که مربع رنگ پوست در گوشه‌ی سمت چپ کارت تست رنگ، تقریبا دست‌نخورده مانده و رنگ‌های آبی و سبز و قرمز هم تغییر رنگ نداده و از حالت طبیعی خارج نشده‌اند.

در عکس بالا، saturation را روی 80+ گذاشته‌ایم. همان‌طور که می‌بینیم، تفاوت با عکس اصلی کاملا مشخص است. رنگ‌ها کاملا اشباع شده‌اند و حتی Hue‌ی آن‌ها تغییر کرده، یعنی تغییر رنگ داده‌اند. اگر به رنگ مارپیچ‌های کف دقت کنیم، در عکس اصلی نارنجی هستند و در این عکس به قرمز نزدیک شده‌اند. این تغییر در رنگ‌های دیگر هم دیده می‌شود.

 یک مثال دیگر:

در  عکس زیر vibrance روی 60+ تنظیم شده است.

در این‌جا saturation روی 60+ تنظیم شده. همان‌طور که می‌بینیم، به علت اشباع بیش از حد، بافت گلبرگ‌ها در قسمت‌هایی از عکس از بین رفته است.

در این‌جا vibrance را در کمترین حد، روی 100- آورده‌ایم. می‌بینیم که رنگ‌ها کاملا گرفته نشده است.

حالا saturation را روی 80- می‌گذاریم. تفاوت با مورد قبل کاملا واضح است. Saturation در گرفتن رنگ‌ها قوی‌تر عمل می‌کند.

منابع:

 http://www.thelightsright.com/VibranceVersusSaturation 

 http://www.adobe.com/designcenter/lightroom/articles/lir1at_vibrance_02.html 

ترجمه‌ی:

مسعود قارداش‌‌پور

تبلیغات